Grenzeloos verliefd

Grenzeloos verliefd

Maatschappij

Created by :

Grenzeloos verliefd

Location:

Netherlands, Netherlands

Support this fundraiser by connecting a new fundraiser to it. All donations will be assigned to the top level fundraiser.

Mijn naam is Ron en 11 maanden geleden heb ik de liefde van mijn leven leren kennen via internet. Ik zal jullie kort meenemen in mijn verhaal...


Alles is begonnen sinds ik klokslag 12 uur op oudejaarsavond van 2015 een wensballon de lucht in liet met de vurige wens het aankomende jaar eindelijk eens een leuke vrouw te leren kennen met wie ik een relatie kon starten. Vol goede moed heb ik me de volgende dag ingeschreven op een Nederlandse datingsite. Na dit een aantal weken te hebben ervaren (met nauwelijks resultaat) besloot ik mijn kansen te verbreden door me in te schrijven op een internationale datingsite waar ik over had gelezen. Wellicht kon ik een leuke vrouw leren kennen in Europa, dacht ik toen nog. Direct na inschrijving werd ik overladen met contactverzoeken vanuit met name Afrika en Rusland. Ik kwam er al snel achter dat er een hoop fake accounts tussen zaten, het merendeel eigenlijk. Ik besefte me dat dit weleens gevaarlijk kon zijn en twijfelde of dit wel zo'n goede idee was. Totdat ik plotseling een heel lief berichtje kreeg van een meisje uit Lima (Peru), genaamd Hadita...


In eerste instantie was ik erg wantrouwig, omdat ik in mijn hoofd had dat het merendeel van de vrouwen hier enkel op zoek was naar een beter leven en niet naar liefde. Ook wilde ik het verder niet te serieus nemen omdat ik wist dat ze in Peru leefde en dit eigenlijk een onbegonnen missie zou zijn. Ik zag al gauw in haar profiel dat ze een zoontje had van 1 jaar oud. Dit kon niets gaan worden, een meisje aan de andere kant van de wereld met een baby, dat was wel het laatste wat ik me had voorgesteld van mijn eerste serieuze relatie. Ik raakte met haar in gesprek en ze bleef maar herhalen dat ze me er zo leuk uit vond zien en dat ze niet kon geloven dat ik een datingsite nodig had om een partner te vinden. Na een aantal dagen via de datingsite te hebben gesproken en wat foto's over en weer te hebben uitgewisseld besloten we nummers uit te wisselen en ons contact via whatsapp voort te zetten.


Ons contact werd met de dag leuker en persoonlijker. Daarnaast bleken we een hoop dingen gemeen te hebben met elkaar. Het werd zelfs eng op een gegeven moment toen ze me vertelde dat zij op oudejaarsavond ook een wensballon had opgelaten met de wens dit jaar de liefde van haar leven te ontmoeten. Ons contact werd intenser en alles begon al zeer snel vertrouwd te voelen. Na een maand besloot ik een ticket naar Lima te kopen voor in de maand juli. Ik moest dit meisje in levende lijve ontmoeten, met alle risico's die er op dat moment aan vast zaten. Ik zou mezelf voor mijn kop slaan als ik deze kans op echte liefde voorbij zou laten vliegen en haar nooit zou ontmoeten. Door het merendeel van de mensen met wie ik erover probeerde te praten werd ik voor gek verklaard. Ook mijn ouders hadden hun vraagtekens. Hun zoon met 0,0 reiservaring die een ticket boekt naar de andere kant van de wereld om een meisje te ontmoeten in een corrupt land? Als ik het nu zo terug lees is er natuurlijk ook wel wat voor te zeggen, maar ik was nog nooit zo zeker geweest van iets en kende geen angst.


Op 12 juli 2016 ben ik in het vliegtuig gestapt vanaf Schiphol, waar ik de volgende dag om 00:05 lokale tijd zou landen op Jorge Chavez International Airport in Lima. We hebben constant contact onderhouden via Whatsapp, vanaf dat ik opsteeg uit Nederland en vervolgens vanaf het moment dat ik landde in Peru.Omdat ik vanaf het moment dat ik geland was door mijn zenuwen zoveel berichten en foto's naar haar had gestuurd werd mijn sim-kaart geblokkeerd om me tegen verdere hoge kosten te beschermen. Zodoende kon ik haar dus niet meer bereiken en moest ik hopen dat ze mij uit de gate zag komen lopen. Na wat gezeur en vertraging bij Immigratie omdat mijn papieren gescheurd waren was het dan eindelijk zover. Ik liep uit de gate en kwam in een stormvloed van mensen die naar me schreeuwden of ik iets nodig had. Het leek een eeuwigheid te duren en ik was enkel op zoek naar het meisje dat ik kende van de foto's en de Skype gesprekken. Op het moment dat de spanning langzaam begon toe te slaan zag ik iemand op me af komen lopen en daar stond ze. Nog mooier dan op de foto's en met tranen in haar ogen. Het leek alsof ik een droom zat en het gevoel was onbeschrijfelijk. We huilden en we hebben denk ik 10 minuten in een innige omhelzing gestaan. Ik heb daar 2 waanzinnige weken gehad met haar en haar gehele familie leren kennen. Het afscheid was verschrikkelijk en hartverscheurend. Vooral omdat je niet weet wanneer je elkaar weer ziet.


Afgelopen december ben ik voor de tweede keer naar Lima afgereisd. Dit keer voor een maand. Alles was meer vertrouwd natuurlijk nu en ik mocht nu bij haar thuis verblijven in plaats van een appartement ergens anders. We hebben samen de feestdagen doorgebracht en de verjaardag van haar zoontje gevierd, die inmiddels 2 jaar is geworden. Op 23 december heb ik haar ten huwelijk gevraagd, ik ben er 100% zeker van dat dit meisje de ware voor mij is en dit gevoel wordt met de dag sterker.Ook hebben we veel gepraat over onze situatie en de toekomst. Ik wil haar erg graag aan mijn familie in Nederland voorstellen, en wil haar dus naar Nederland laten over komen voor een maand. Hier ligt een groot probleem voor ons, omdat we hiervoor de handtekening nodig hebben van de vader van haar zoontje. Ik heb meerdere malen met hem gesproken, evenals haar ouders, maar het enige dat hij blijft herhalen is dat zijn zoontje Peru onder geen beding verlaat. Haar zoontje achterlaten bij hem is ook geen optie, want het gebeurt regelmatig in Peru dat vrouwen hun kinderen nooit meer terug zien. Dit risico willen we niet lopen, want hij is een bijzonder onbetrouwbaar type.


Het is een bijzonder frustrerende situatie en het houdt mij dan ook dag en nacht bezig. Het gevoel van machteloosheid en angst overheerst en ik weet me geen raad. Ik ben dan nu ook alle mogelijke wegen aan het bewandelen om geld te sparen. Ik wil mijn ouders en mijn zusje meenemen naar Peru om ze kennis te laten maken met mijn toekomstige vrouw. Of dit het juiste kanaal is voor mijn verhaal? Ik weet het niet. Het voelt in ieder geval voor mij al als een soort bevrijding dat ik het kan delen, ook al heb ik geen idee met wie.


Als jij je geroepen voelt om mij te steunen in de inzamelactie om mijn ouders naar Peru mee te krijgen, heel graag. Elke donatie is welkom, alle kleine beetjes helpen!


Heb je nog vragen? Bel me op +31624597092 of stuur me een mailtje op ron.ijsselsteijn@gmail.com & voeg me toe op Facebook @ Ron IJsselsteijn


Alvast bedankt!

Ron