Share page on:

Lieve mensen!

 

Na een tijd lekker samen over de aardbol te hebben gezworven vonden Sofie en ik het tijd om wat terug te doen voor de

wereld en haar mensen. Wij gingen naar Lombok, om samen te werken met de kleinschalige stichting Harapan Baru.

Harapan Baru biedt noodhulp aan mensen in West-Lombok, een ‘vergeten’ gebied door overheid en NGO’s, zij

hebben hun aandacht namelijk voornamelijk gevestigd op toeristische gebieden in Noord-Lombok.

 

In onze week met Harapan Baru hebben wij een goed beeld gekregen van hoe de stichting werkt, waar ze zich mee bezig houden

en hoe het ervoor staat op Lombok. We hielpen met de volgende werkzaamheden:

- Mensen met een lichamelijke beperking voorlichten over microleningen die zij kunnen afsluiten om hun getroffen

bedrijf weer op te bouwen;

- Klamboes uitdelen in de rampgebieden waar malaria is uitgebroken;

- Tekenen met kinderen op een basisschool over de impact van de ramp op hun leven & ze speelgoed en een laptop schenken;

- Ruilproject met ecobricks (plastic bouwmateriaal).

 

Zie de onderstaande, aparte verslagen voor meer informatie per project.

 

Het was een leerzame, maar ook heftige week. We hebben allebei nog nooit zoveel ellende van zo dichtbij gezien. Desondanks

zijn de mensen vrolijk, lief, optimistisch en gastvrij. Het werd wel pijnlijk duidelijk hoeveel hulp en geld er nog nodig is voor wederopbouw.

We willen daarom heel graag geld ophalen voor Harapan Baru! Waarom deze stichting?

- Omdat ze lokaal werken: met dorps- en wijkhoofden en écht met de mensen zelf;

- omdat ze een minimale overhead hebben: er werken maar 4 mensen voor de stichting

en bijna al het geld gaat dus naar de bevolking

zelf;

- omdat ze zich focussen op langetermijnoplossingen middels

waterfilters, microkredietleningen, gereedschap en kwalitatief goede tenten.

 

Voorbeelden van hoe geld besteed wordt bij de

stichting:

  • 2 euro: Een klamboe die mensen beschermt tegen malaria
  • 10 euro: Rijst om 40 mensen een dag te voeden
  • 15 euro: Een waterfilter waarmee 7000 liter water gefilterd kan worden
  • 25 euro: Een set met kruiwagens, hamers en scheppen waardoor mensen hun ingestorte huizen kunnen opruimen
  • 50 euro: 4 tentzeilen waarmee 4 families een droge plek voor het aankomende regenseizoen hebben
  • 75 euro: 1 noodtoilet voor 50 mensen
  • 150 euro: Microkredietlening voor 1 persoon om een bedrijfje te heropenen
  • 300 euro: 1 legertent waardoor 70 kinderen een plek hebben om naar school te gaan


We willen jullie vragen om over jullie warme kersthartjes te strijken en wat geld te doneren. Via deze pagina kun je dat gemakkelijk doen én alle

informatie nog eens nalezen. We houden jullie graag op de hoogte van waar het geld precies naartoe gaat & hoe het met de mensen gaat. Voor vragen of meer

informatie kunnen jullie ons natuurlijk altijd contacten!

 

Liefs,

Nora en Sofie







_______________________________________________________________________________________________________________________________

 


Uitgebreide verslagen van de projecten in onze vrijwilligersweek

 

Microkredietleningen

Microleningen helpen mensen om een bedrijf op te starten onder begeleiding, waarna ze met de winst van het bedrijf de lening kunnen afbetalen. Hierdoor wordt een lange termijnoplossing geboden, omdat men zelfredzaam wordt. Na de aardbeving zijn velen niet alleen hun huis, maar ook hun bedrijfje kwijt en moeten ze dus weer vanaf nul beginnen. We bezochten samen met Nick cliënten, om de schade te inventariseren en te kijken of men kans maakt op een nieuwe lening.

 

We bezoeken bijvoorbeeld Fatmawati, een vrouw met een beperking aan haar been. Een en al kracht en vrolijkheid straalt ze uit, maar kwetsbaar is ze ook: ‘Ik ben bang voor een nieuwe aardbeving en dat ik dan niet weg kan, want ik kan niet snel rennen.’ Haar vogelwinkeltje is helemaal kapot, maar vol goede moed spreekt ze met Nick de lening af en hoopt ze volgende week weer van start te kunnen. Voor de aardbeving liep haar winkeltje (opgezet met steun van Harapan Baru) storm: van lood aan het been van haar familie, werd Fatmawati opeens kostwinner en nam ze haar eigen familie in dienst. Veel mensen met een handicap op Lombok worden gezien als last: men investeert niet in onderwijs voor deze mensen en kijkt op ze neer, waardoor ze vaak een laag zelfbeeld hebben. Fatmawati is een prachtig voorbeeld van wat dit project met een vrouw zoals zij doet. Inspirerend!

 

Klamboes

In veel getroffen dorpen is malaria uitgebroken. Harapan Baru deelt zowel aan die dorpen klamboes uit, als aan de dorpen eromheen: ter preventie. We laadden ze op onze scooters en deelden ze uit in de verschillende dorpen in West-Lombok. 

 

Een bezoek aan een dorp hier op Lombok is een ritueel op zich. Je krijgt altijd koffie en heerlijk eten aangeboden van het dorpshoofd en zijn familie: de mensen zijn arm maar willen nog steeds alles met je delen. We spraken met het dorpshoofd over de situatie in dat gebied en dat raakte ons enorm. Hij vertelde bijvoorbeeld dat de regering nog niet één keer langs is geweest in het gebied, terwijl de ramp al 3 maanden gaande is.

In dit gebied is men dus op elkaar aangewezen, en op de steun die ze krijgen van Harapan Baru. De uitzichtloosheid van de situatie en de wanhoop van de bewoners werd heel duidelijk op het moment dat het dorpshoofd voor ons begon te zingen. Hij kwam naast ons zitten en zong vol overgave het lied dat de Lombokse jeugd geschreven heeft vlak na de aardbeving.


Ondanks dat wij de tekst niet konden verstaan, begrepen we alles: door de wanhopige klank in de stem van het dorpshoofd en de verdrietige blik in zijn ogen. De hele situatie werd opeens heel emotioneel, waar de Lombokse bevolking zich normaal gesproken met een hoop humor door de ramp heen worstelt. Nick vertaalde voor ons en de tekst van het lied bevat onder andere ‘Lombok huilt, Lombok staat er alleen voor.’

 

Basisschool

We hebben een basisschool bezocht in Medas Bentaur. Harapan Baru heeft een uitwisselingsproject opgezet tussen een

basisschool in Winterswijk, in Nederland, en deze basisschool. De kinderen in Nederland hebben na de aardbeving tekeningen voor de Lombokse kinderen gemaakt,

om ze een hart onder de riem te steken. Ontroerende teksten staan erop, zoals  “I hope for a good life.” Gewapend met deze tekeningen, een voetbal, springtouwen en stiften rijden we in de drukkende hitte, door de weelderige, groene jungle naar de school.

 

De aanblik van de school is triest. Het is nauwelijks een school te noemen: een paar tentzeilen zijn over bamboestokken heen gespannen, maar that’s it. Met nog

meer tentzeil is het geheel verdeeld in vier ‘klassen’, waar de kinderen in de broeiende hitte op de grond zitten. Stoelen en tafels zijn er niet, laat staan onderwijsmaterialen. We zijn ontroerd als we horen dat deze school is opgebouwd door de leraren en leerlingen samen, nadat de aardbeving hun oude school had

verwoest. Van deze gemeenschapszin kunnen we in Nederland nog wat leren!

 

De kinderen bekijken vol enthousiasme en verwondering de tekeningen uit ‘Belanda’ en geven ons in ruil hun eigen tekeningen mee. Weer ontroering als we de kapotte huisjes, bange gezichtjes en tekstwolkjes met ‘Allahu akbar’ (God sta me bij) op hun tekeningen zien. Ondanks de ellende lijken de kinderen en leraren vrolijk en zien ze de toekomst dapper tegemoet. Als we terug zijn van onze reis, gaan we de Indonesische tekeningen naar Winterswijk brengen en de kinderen vertellen over ons bezoek aan Lombok. 

 

Op een andere dag bezochten we de basisschool opnieuw. Afgelopen keer werd namelijk duidelijk dat de school erg hard een laptop nodig heeft. De enige manier om noodhulp te krijgen voor een nieuw gebouw en nieuwe materialen, is door de gegevens via een laptop naar de overheid te sturen. De laptop van de school is kapot gegaan tijdens de aardbeving…

Vanmorgen brachten wij ze dus een nieuwe laptop! Met dank aan de financiële steun van inwoners van Franz Josef in Nieuw-Zeeland konden wij dit doen. De laptop werd heel dankbaar in ontvangst genomen, waarna de kinderen heel graag met ons wilden voetballen. De bal die ze donderdag gekregen hebben, viel onwijs goed in de smaak! De jongens moesten keihard lachen om de enorme hoeveelheid zweet die wij produceren bij dit soort lichamelijke activiteit in de tropen. Een prachtige ochtend!

 

Ecobricks

Ecobricks zijn plastic flesjes, volgepropt met plastic uit de natuur, die op die manier een stevig soort van baksteen worden. Harapan Baru is gestart met dit project om meerdere redenen. Ten eerste, en dit is de belangrijkste reden: vrouwen werk aanbieden. Veel vrouwen maken gezamenlijk ecobricks, door eerst plastic te verzamelen uit de natuur om hen heen en het daarna te verknippen en in flesjes te doen. Ten tweede is het een prachtige oplossing voor al het plastic in de natuur: dat wordt nu opgeruimd. Ten derde spaart Harapan Baru de ecobricks om er een school van te gaan bouwen. Ten vierde is het maken en ruilen van ecobricks heel gunstig voor gezinnen: ze kunnen ze ruilen voor rijst, luiers, olie, zeep, suiker – dat soort producten.  

 

Op deze ruildag verzamelde Humaidi bijna 2000 ecobricks, een geweldige opbrengst! Elke zaterdag, worden op verschillende plekken in West-Lombok ecobricks geruild voor producten. Geniale uitvinding!