Gezondheidszorg   

Aangemaakt door :

Mohammed Lamzira

Locatie:

Zuid-Holland, Nederland

Het gevecht winnen tegen het ziekenhuis om het onrecht ongedaan te maken en anderen te waarschuwen en informeren over foute praktijken in ziekenhuizen na medische missers...

Onze zoon Naeel kwam op 07-07-2020 ter wereld, ons eerste kindje. Ons geluk is niet met woorden te beschrijven. Naeel was wel te vroeg geboren maar kwam ter wereld als een compleet, sterk, huilend, schoppend en schreeuwend kind.


In de eerste dagen hebben we als kersverse papa en mamma mogen ervaren hoe het is om onvoorwaardelijke liefde te voelen voor je eigen kindje, deze vast te houden, te verzorgen en toe te spreken.


Naeel mocht vanzelfsprekend nog niet naar huis en heeft al zijn levensdagen op de Intensive Care Unit doorgebracht.


De eerste zeven dagen van zijn leven waren voor ons als pappa en mamma de mooiste dagen, zo ook voor hem, zal achteraf blijken. Zijn huis en kamertje die al klaar stonden voor hem heeft hij uiteindelijk nooit mogen zien.


Op Naeel’s achtse levensdag,15-07-2020, is besloten door artsen om een volgende stap in een standaard protocol te starten. Deze nieuwe stap was helaas ook meteen het laatste moment dat Naeel een eerlijke kans had op een eerlijk gevecht om de couveuse te verlaten en uiteindelijk met pappa en mamma mee naar huis te kunnen.


Het medicijn is, om nog niet vastgestelde redenen, toegediend in een 10-voudige overdosis via een infuus en dat ruim 4 uur lang. De vereiste controle van een tweede paar ogen, volgens standaard procedure, heeft niet kunnen voorkomen dat de te hoge dosis tijdig ontdekt zou worden.


De arts heeft ons later op de dag over de overdosis toegelicht dat er serieuze risico's kunnen ontstaan op het ontwikkelen van levensbedreigende bijwerkingen. Deze bijwerkingen en risico’s van het gebruik van dit medicijn zouden minimaal zijn bij juist gebruik. Wat de risico’s bij een overdosis zijn kan niet middels studies of onderzoeken onderbouwd worden, want die zijn er niet.


De melding van de fout wordt intern onderzocht door de calamiteiten onderzoekscommissie ván het ziekenhuis. 


In de tussentijd verslechterde de situatie van Naeel aanzienlijk en wij konden niets anders doen dan toekijken en bidden dat hij er bovenop zou komen...


Op 24 Juli 2020 overleed onze prachtige zoon die maar 17 dagen heeft mogen leven. Ons geluk mocht maar van korte duur zijn, desondanks zijn we dankbaar dat we Naeel hebben mogen meemaken, vasthouden en liefhebben. Dat gezegd hebbende, leven we op dit moment in een dagelijkse hel, we herbeleven zijn pijn, het gemis en het gevoel van onrecht elke dag opnieuw.


Je zult snappen dat Naeel na de overdosis een verschrikkelijke lijdensweg af heeft gelegd om vervolgens te sterven aan één van de bijwerkingen waar onze arts ons voor had gewaarschuwd in het gesprek op de dag van de overdosis. Wij willen u besparen wat wij met eigen ogen, elke dag dat Naeel er nog was, hebben moeten aanschouwen. Hij kon ons niet vertellen wat hij voelde, maar zijn lichaampje en gezichtsuitdrukkingen spraken boekdelen, hij was verschrikkelijk aan het lijden.


Het valt ons zwaar om het complete verhaal te delen waarin onze zoon de rode draad is en elke letter die wij tikken voelt alsof onze harten in steeds kleinere stukjes breken. 


Waar mensen werken kunnen fouten gemaakt worden. De fout en de dood kunnen we niet terugdraaien. We hebben het nu niet, en eigenlijk nooit in eigen handen gehad, we zullen ermee moeten leren leven. Wat echter onverteerbaar en onvergeeflijk is, is hoe het ziekenhuis en haar medewerkers om zijn gegaan met de gevolgen van die vreselijke fout. Hoe gewetenloos het ziekenhuis vervolgens omgaat met ons als ouders na de dodelijke medische misser en na het overlijden van onze zoon overstijgt op dit moment de pijn die wij voelen van het afschuwelijke verlies.


Artsen beweren nu achteraf dat de dood niet direct is te linken aan de medische misser. Deze uitspraak wordt gedaan zonder dat er nog enig onderzoek gedaan is om dit te bevestigen danwel te ontkrachten. WIj zouden achter elke uitkomst staan zolang deze maar op een eerlijke en transparante manier tot stand zou zijn gekomen.


Inmiddels hebben wij diverse gesprekken gehouden. Hierin zijn zaken naar voren gekomen die via dit bericht (nog) niet vermeld kunnen worden. Om het kort samen te vatten; artsen van het ziekenhuis hebben acties ondernomen om de touwtjes in handen te hebben en te houden. Hiervoor schroomden zij zelfs niet om de wet hier en daar te overtreden en ons, ons recht als ouders te ontnemen. Zolang de blunder maar binnenboord zou blijven.


Wij gunnen niemand wat ons is overkomen en nog erger de situatie waarin wij nu verkeren. We kunnen niet rouwen of verwerken of ook maar denken aan de toekomst en hoe nu verder ons leven op te pakken. Onrecht en woede vullen onze harten en hoofden.

Er is niets in het universum wat onze zoon terug kan halen. Wat wel kan is ervoor zorgen dat onze zoon niet voor niets is gestorven. 


Vertrouwen in de zorg moet er zijn en blijven, dat is iets waar we ondanks alles in willen en moeten geloven. Helaas kan iedereen in een soortgelijke situatie terecht komen. Wij hopen met ons verhaal anderen te behoeden voor deze vreselijke ervaringen, gevuld met oneerlijkheden. Voor ons is het geen genoegdoening om alleen het recht van onze zoon te halen, hiermee zouden wij hem te kort doen. Naeel is gestorven voor een veel groter belang. 


Vanwege de starre houding van het ziekenhuis, dienen wij het verband tussen de overdosis en de doodsoorzaak te bewijzen. De bewijslast ten aanzien van de doodsoorzaak ligt dus bij ons en wij zijn genoodzaakt juridische stappen te ondernemen en specialisten in te zetten om de waarheid boven tafel te krijgen. Wij willen uiteindelijk met de juridische stappen bereiken dat ziekenhuizen open en eerlijk blijven communiceren, niet alleen over een gemaakte fout, maar juist ook over de gevolgen van de gemaakte fout. 


Bewust noemen we geen namen van de instelling of artsen of het medicijn omdat dit de zaak in dit stadium zou kunnen schaden. Indien meer informatie is gewenst dan is die mogelijkheid er via email. Het verhaal is veel uitgebreider, de gedane ontdekkingen zijn nog aangrijpender en pijnlijker voor ons als ouders en omstanders. Om dit verhaal volledig te kunnen vertellen kunnen we inmiddels een compleet boek schrijven. 


Op dit moment zijn wij op een punt gekomen dat we de financiën niet meer kunnen opbrengen, terwijl de juridische strijd nog lang niet gestreden is. Wij willen jullie dan ook vragen dit verhaal zoveel als mogelijk te delen met kennissen en vrienden op social media en wij zijn jullie ontzettend dankbaar als jullie tevens een bedrag zouden willen doneren voor de oplopende juridische kosten.


Mocht je dit lezen en een beroep uitoefenen dat van belang zou kunnen zijn in deze zaak of mocht je specialisten kennen die ervaring hebben met deze situatie, die ons mogelijk zouden kunnen adviseren of zelfs begeleiden dan vernemen wij dat heel graag.


Wij hebben het gevoel niet wakker te kunnen worden uit een nachtmerrie waarbij je wilt schreeuwen om hulp maar geen geluid kunt produceren. Help ons onze stem een geluid te geven, voor Naeel en alle andere slachtoffers van medische fouten waarbij slachtoffers en nabestaanden niet op de juiste manier worden behandeld. Onze hoop is dat onze engel Naeel met zijn te korte leven een verschil zal maken voor toekomstige lotgenootjes en hun pappa's en mamma's. Zodat zij wel op een eerlijke en transparante manier ondersteund zullen worden.


Deze gedachte houdt ons op de been en geeft ons de kracht om door te gaan.

We zijn ontzettend dankbaar voor jullie steun!

 

Mohammed en Nassima

Naeel.lamzira@outlook.com

 

 

Ondersteun deze inzamelingsactie door er een nieuwe inzamelingsactie aan te koppelen. Alle donaties worden toegekend aan de bovenliggende inzamelingsactie.