Geldinzameling opleiding

Geldinzameling opleiding

Maatschappij

Created by :

Geldinzameling opleiding

Location:

Netherlands, Netherlands

€ 0 of € 3.500
0% funded
Closed

Support this fundraiser by connecting a new fundraiser to it. All donations will be assigned to the top level fundraiser.

Beste meneer/mevrouw, Ik ben Mylan van den Berg, 20 jaar en ik kom uit Bilthoven. Momenteel volg ik de opleiding bedrijfsadministratie niveau 4. Hiervoor plaats ik nu ook deze omroep. Om mijn situatie zo goed mogelijk te schetsen zijn er meerdere factoren die een grote rol spelen in het tot stand komen van wie ik ben. Het zit namelijk zo, het begon allemaal een aantal jaren terug. Ik startte op het HAVO/VWO op Het Nieuwe Lyceum in Bilthoven. Hier zat ik al vanaf het begin van het jaar zwaar met mezelf in de knoop. Ik was onzeker, angstig, vond mezelf vreemd. Hierdoor ging ik op alles behalve de goede manier mijn emoties uiten. ik deed me beter voor dan wie ik was en dit heeft er ook voor gezorgd dat ik vroegtijdig deze school moest verlaten. Vervolgens startte ik op het VMBO. Hier was het eigenlijk precies hetzelfde verhaal. Had geen focus kon geen huiswerk maken. Was angstig, onzeker en voelde mij ook anders dan alle andere kinderen. Nu zal ik even toelichten waarom ik deze emoties heb ontwikkelt in deze cruciale periode van mijn ontwikkeling. ( ik ben nu een aantal psychologen en therapie vormen verder.) Het heeft zich allemaal thuis een beetje gevormd. Mijn moeder heeft een sociale angststoornis. Hier kan ik lang over praten maar dit houd eigenlijk in dat zij al 25 jaar arbeidsongeschikt is. Op mijn vader zou ik wat verder in willen gaan. Mijn vader heeft dus in deze 25 jaar altijd financieel volledig moeten dragen. Hij heeft altijd keihard gewerkt om ons gezin te ondersteunen, helaas ten koste van zichzelf. Het begon allemaal bij zijn rug hernia, hier heeft mijn vader vanaf toen ik jong was 7 jaar mee gelopen. De doktoren vonden het te riskant mijn vader te opereren. ( Dan praat ik over toen ik een jaar of 6 was). Toen 5 jaar later kwam er een nieuwe vorm van opereren, namelijk; de kijkoperatie. Dit was goed verlopen hernia verwijdert, alleen helaas groeide de hernia meteen weer terug. De volgende 2 jaar heeft mijn vader weer met deze hernia moeten lopen. Dit bracht natuurlijk een hoop frustratie met zich mee. Jammer genoeg was dit ook niet het enige wat er op dat moment speelde. Mijn vader was net begonnen aan een eigen onderneming. Hij had een winkel waar hij zonwering verkocht en deze ook bij jou thuis kwam installeren. Daar is het ook mis gegaan. Mijn vader is één keer door zijn rug gegaan tijdens het installeren. Sinds dien zijn de rugklachten ontstaan en zo is het ook bergafwaarts gegaan. Hierdoor is ook de zaak van mijn vader failliet gegaan en kwamen wij in de schuldsanering. Wij hebben een aantal jaren moeten leven van 1000,- per maand met z'n 5en. Gelukkig was ik hier zelf nog te jong om hier echt iets van mee te krijgen. Een aantal jaren later ( in de periode waar ik dus in de 2e klas zat) krijg mijn vader zijn 1e burn-out. Toen dit alles gebeurde werkte mijn vader pas bij WIN2AIR. Hij had hier een vast contract en werd ziek toen hij daar pas was begonnen. Natuurlijk is dat als werkgever erg vervelend en kan je je hier gaan afvragen of dit allemaal klopt. Helaas ging mijn vader zijn werkgever hier nogal naar mee om. Wat hij namelijk deed is elke maand rond de 30% van zijn salaris inhouden. Terwijl mijn vader hier gewoon 100% recht op had. Dit is zeker 1 jaar zo gegaan. Wij hebben hier een rechtzaak voor gehad. Alleen alles bij elkaar schiet je er uiteindelijk niks mee op. Met de advocaat kosten stonden wij eigenlijk al weer bijna quitte. Ach, geld is hier eigenlijk ook niet belangrijk, Gerechtigheid wel. Dit was kort rond de periode dat ik dus van de middelbare school af ben gegaan. Toen ik van de middelbare school af ben gegaan was het plan om te starten in het korps mariniers. Intake gedaan en aangenomen. Op dit moment was ik 15 jaar oud en de jongste die aan deze MBO opleiding mocht deelnemen. Helaas ging dit ook niet zoals gepland. Ik kreeg na ongeveer 2 maanden de ziekte van pfeiffer. Hierdoor moest ik zo'n 3 weken thuisblijven i.v.m besmettelijkheid. Na deze 3 weken was ik zo uit mijn ritme dat ik eigenlijk overal zo'n beetje in slaap viel. In de bus heen, de bus terug, zelfs in de klas. Ik kan je vertellen dat een sergeant niet blij met je is als jij in de klas in slaap valt. Dit hield dus ook vrij snel op. Vervolgens ben ik de opleiding Detailhandel niveau 2 gaan doen. Dit moest omdat ik een vroegtijdig schoolverlater ben. Hier begon ik zelf een beetje ongelukkig te worden. Dit was zwaar onder mijn niveau en ik voelde me hier totaal niet thuis. Dit heb ik ook niet volgehouden. Ik ben hier na een jaar mee opgehouden omdat ik er diep ongelukkig van werd. De volgende 2 jaar vanaf mijn 16e tot mijn 18e heb ik gezocht naar een weg om toch ergens op niveau een opleiding te gaan volgen. In deze periode werkte ik wel parttime. Helaas werd ik nergens aangenomen en de moed begon mij een beetje te bezinken. Toen ik 17 jaar was gebeurde er ook weer iets vreselijks thuis. Mijn vader kreeg zijn 2e burn-out. Dit maal was deze een stuk erger dan de 1e keer. Deze burn-out ging gepaard met somatische klachten. Somatische klachten zijn eigenlijk signalen van je lichaam dat je nu echt moet kappen. Bij mij vader uitte zich dit in ontzettende duizeligheid, een bloeddruk van 220 om 180 en ontzettend naar in zijn hoofd. Het duurde dan ook niet veel langer voordat mijn vader echt ontzettend ziek werd. Ik persoonlijk dacht dat hij het nooit zou halen. Mijn vader kreeg namelijk een virale infectie op zijn hersenvocht. Het duurde zo'n 3 maanden voordat ze er eindelijk achter waren wat er nou precies speelde. In deze periode heb ik zelf al best wat angst ontwikkelt. GELUKKIG heeft mijn vader het gehaald. Alleen tot de dag van vandaag heeft mijn vader nog steeds een burn-out en is nu zeker al zo'n 3 jaar arbeidsongeschikt. Ik zou nog heel veel meer kunnen vertellen maar zo heb ik aardig het beeld geschetst van hoe mijn leven er de afgelopen jaren uit heeft gezien. Dan kom ik nu bij mezelf. 2 jaar geleden overleed mijn buurman. Dit was voor mij een opa. Vroeger was ik dagelijks bij mijn buren omdat mijn moeder ook graag af en toe wat tijd voor zichzelf wilde. Wij hadden een relatie met de buren die vele maar mogen denken. Op hun 50 jarige trouwdag gingen mijn buren uiteten en op de fiets stortte hij in elkaar, het was een hartinfarct. Ik kon dit niet plaatsen, op dat moment liep ik thuis en had de hele dag de tijd om hierover na te denken. Dit deed ik dus ook. Zo ben ik hypochonder geworden. Een hypochonder is iemand angst heeft om dood te gaan. Dat denk ik dus ook bij alles wat ik momenteel doe. Helaas is dat voor mij ook niet het enige. Ik was in die periode gestopt met roken en dit heb ik doorgezet. Alleen had ik nu geen rust moment meer. Ik kom tot de dag van vandaag nooit tot rust. Daardoor heb ik zelf ook last gekregen van Psychosomatische klachten. Spanning op de buik, ontzettend naar in m'n hoofd. Overprikkeld om ook maar iets te doen. Chronisch vermoeid. Kortom ik geniet 0 van het leven. De angst leeft mij. Wel heb ik het voor elkaar gekregen dit jaar te starten op niveau 4 ROC Amersfoort. Dit probeer ik met al mijn enthousiasme te doen. Dit kost me alleen echt alles en kan hierdoor ook echt niet werken. Ook kan ik mezelf niet laten afkeuren omdat ik dus naar school ga. Financiële steun zoeken kan ik ook niet bij 2 ouders die allebei in arbeidsongeschikt zijn. Toch heeft duo besloten om mij alleen de basisbeurs te geven. Ik krijg momenteel dus 85 euro aan basisbeurs en 0 aanvullende beurs. Nu leen ik dus 170 euro bij om mijn studie te kunnen betalen. Namelijk bijna 200 euro lesgeld per maand. Ook heb ik bijna 500 euro aan boeken moeten neerleggen. Dit vind ik het allemaal waard. Maar ik zou super graag gewoon in één keer mijn lesgeld aflossen en dat eindelijk weer eens wat leuks kan doen. Ik zit hierdoor wel vreselijk aan huis genageld en dit haalt mij in mijn herstel eigenlijk alleen maar naar beneden. Vandaar dat ik deze oproep plaats. Ik heb geen verwachtingen. Toch moet ik soms eens een andere aanpak proberen. Mochten er vragen zijn richting mij zijn deze altijd welkom!