Daniels hoop

Daniels hoop

Maatschappij

Created by :

Elise Maat Snijder

Location:

Netherlands, Netherlands

€ 0 of € 4.000
0% funded
Closed

Support this fundraiser by connecting a new fundraiser to it. All donations will be assigned to the top level fundraiser.

Hallo allemaal, Ik schrijf dit met tranen in m'n ogen. Het voelt alsof we "schooien" om geld. Dit soort reacties kregen wij vorig jaar ook bij onze oproep. Ik heb eerder een oproep geplaatst en dat ging ook over/om mijn terminale vriend, inmiddels verloofde Daniel (34). Daniel heeft lymfklierkanker (nonhodgkin). Vorig jaar 2 januari kregen we te horen dat die uitbehandeld was. Alles is toen verder ook gestopt. Wij zijn eind januari ook uit elkaar gegaan. In totaal halfjaar uit elkaar geweest. Daniel was de weg even helemaal kwijt. Er was namelijk sprake van dat hij een stamceltransplantatie zou ondergaan. Alles was al klaar en afgesproken/gecheckt. 27 december 2016 moest voor de zekerheid nog een scan worden gedaan om te kijken of het nog stabiel was. Daar gingen we allemaal, ook de artsen, vanuit. Niet het geval. In juli zijn wij weer bij elkaar gekomen. Door wat toen nog een vriend van hem was. Die probeerde mij kapot te maken. Die vriend heeft in dat halfjaar periode bij Daniel ingewoond en los van dat hij zo met mij bezig was (achter me aan zat) heeft hij ook geprobeerd Daniel kapot te maken door hem op de kosten te jagen. Daniel en ik waren allebei schuldenvrij. Ik nog steeds gelukkig. Het lullige is nu dat we niet kunnen samenwonen terwijl dit noodzakelijk is en ik druk bezig ben met alle instanties. Maar dan komen we ook weer bij het punt dat de woningstichting wegens schade in zijn huis hem niet wil laten verhuizen. Dat moet eerst gemaakt worden. Samenwonen kan ook niet vanwege de schulden die die "vriend" dus heeft gemaakt. Er valt ook verder vrij weinig werk van te maken. We zouden trouwen. We zouden zelfs vandaag trouwen, maar de bewindvoering van Daniël kwam nog niet zolang geleden met het bericht dat het samenwonen en ook trouwen niet kan want dan zakt ie nog verder weg. In dat halfjaar dat wij uit elkaar waren heeft Daniël een nieuwe oproep gekregen. Er bleek nog wat op de plank te staan. Dat eerste medicijn deed ook niks. Nu doen ze de allerzwaarste chemo. Hierdoor moet hij ook bij mij zijn en kan hij zelf zijn huis niet opknappen hoe graag hij dit ook zou willen. Als wij ervoor kunnen zorgen dat die schuld betaald word dan kan Daniël bij mij officieel wonen en kunnen we trouwen. Voor nu is Daniel nog steeds terminaal en praten we ook niet over jaren. De chemo moet in 1e instantie voor levensverlenging zorgen en we hopen uiteindelijk voor dat de ziekte stabiel blijft en dan alsnog de transplantatie kan plaatsvinden! Ik probeer met zoveel mensen contact te zoeken. Ben aan het mailen en aan het bellen maar er komt vrij weinig reactie. Ik blijf uiteraard bezig en volhouden. Er moet toch iets zijn? Instanties kunnen mij in ieder geval, dacht ik, tips geven. Het zou allemaal een stuk makkelijker maken (geld voor bijna iedereen die een schuld heeft, dat weet en snap ik) als we die schuld konden betalen zodat de weg weer open is. We staan nu praktisch stil en kunnen niks. Het is ook nu niet echt mogelijk om nog leuke dingen met zijn kinderen te gaan doen doordat hij geen extra geld kan gaan aanvragen bij zijn bewind. We hopen heel erg dat er mensen zijn die ons willen helpen al is het een kleine bijdrage. We zouden pas kunnen gaan samenwonen/trouwen over meer dan een jaar. De chemo loopt alleen maar op. Alles was geregeld voor vandaag.. We proberen ondanks alles zo normaal mogelijk te leven. We willen dus graag trouwen en samenwonen als een "normaal stel". Veel mensen snappen dat niet.. dat ik überhaupt dit wil met iemand die toch terminaal is etc. Maar ik ga liever met hem trouwen en samenwonen en de dingen doen die hij nog kan en hem tot het einde proberen gelukkig te maken (omdat ik natuurlijk ook van hem hou!!!) Dan dat hij op een dag er niet meer is en ik voor de rest van me leven met kut gevoel blijf lopen. Het gaat heel veel verdriet, pijn en leegte brengen wanneer hij er niet meer is maar op een dag zal ik (glim)lachen om de herinneringen! En wat we allemaal wel niet hebben overwonnen..